Pezmatimi i veshit është më i zakonshëm në disa familje, dhe është kështu pjesërisht një sëmundje e trashëgueshme. Është e vështirë të dihet se çfarë është me saktësi ajo që trashëgohet. Mund të jetë një funksionim jo aq i mirë i veshit të mesëm dhe i borisë së veshit, ose ka të bëjë me se si funksionon sistemi imunitar. Alergjitë nuk kanë treguar deri më sot të jenë ndonjë shkaktar ndihmues i pezmatimit të veshit.

Vetë pezmatimi i veshit nuk ngjitet, por viruset e ftohjes apo bakteret me të cilat është infektuar njeriu janë të ngjitës. Ai të cilit u ngjiten këto ia del shpesh mbanë me një ftohje të zakonshme, por ndonjëherë ftohja zhvillohet në një pezmatim veshi edhe tek ky. Prandaj mund të duket sikur vetë pezmatimi i veshit është ngjitur.

(Fig. Toverud, përpunimi Rruzull.net)

Rreth moshës tre vjeçare gjysma e të gjithë fëmijëve kanë pasur ndonjëherë të paktën një pezmatim veshi. Më i zakonshëm është midis moshës 6 deri njëmbëdhjetë muajsh. Përpara se të fillojnë shkollën janë tre në katër fëmijë ata që ndonjëherë kanë pasur pezmatim veshi.

A mund t'i shmangesh pezmatimit të veshit ?

Mbrojtja plotësisht e fëmijës ndaj pezmatimit të veshit është e vështirë, por ka nja dy mënyra për të ulur rrezikun.

- Mëndja ka një efekt mbrojtës ndaj pezmatimit të veshit në foshnje

- Fëmijët nuk duhet t'u nënshtrohen mjediseve ku tuhatet.

- Një fëmijë që kapet shpesh nga pezmatimi i veshit mund të ndjehet më mirë duke mos qenë në një grup të madh në kopsht. Është mirë nëse fëmijët në kopsht janë shpesh jashtë, pasi që përhapja e infeksionit rritet në grupe të mëdha fëmijësh që rrinë në mjedise të mbyllura.

- Thitha ka treguar të japë njëfarë shtimi të rrezikut që fëmija të kapet nga pezmatimi i veshit.

Dëmtimet e dëgjimit janë ndërlikime jo të zakonshme

Pjesa më e madhe e pezmatimeve të veshëve shërohen vetë. Duhet bërë një kontroll përafërsisht tre muaj pas infektimit për të parë nëse daullja e veshit dhe veshi i mesëm janë të shëndosha. Kontrolli bëhet tek një mjek i përgjithshëm në një qendër përkujdesjeje shëndetësore.

Një pezmatim i menjëhershëm veshi i zakonshëm, i pandërlikuar, i cili është shëruar në kohën e kontrollit nuk shkakton ndonjë dëmtim veshi. Nëse pezmatimi nuk është shëruar atëherë fëmija duhet ekzaminuar më tej tek një specialist veshësh. Shpesh në këto raste fëmija ka lëng të mbetur në veshin e mesëm nga çfarë mund të ndikohet dëgjimi edhe pse shpesh është diçka e përkohshme dhe që kalon.

Dhimbje natën shenjë e zakonshme

Fëmijët e ftohur mund të zgjohen natën prej dhimbjes në vesh. Ata kanë në këtë rast shpesh edhe zjarrmi. Simptoma të tjera janë ndjenja e pasjes së një veshi të bllokuar apo përkeqësim dëgjimi. Ndonjëherë daullja e veshit plas dhe në kanalin e veshit rrjedh qelb. Zakonisht si përfundim njeriu ka dhimbje. Ka edhe pezmatim veshi pa dhimbje, dhe simptoma të hapërdara si humbje oreksi dhe një acarim i përgjithshëm mund të jenë gjithashtu shenja të një pezmatimi veshi.

Si jep shërbimi shëndetësor diagnozën e saktë?

Një pezmatim veshi i shkaktuar nga bakteret e tregon veten përmes asaj që daullja e veshit skuqet dhe trashet. Shpesh ajo mbufatet dhe ka një lëvizshmëri të përkeqësuar. Vërtet që daullja e veshit mund të skuqet edhe prej infeksioneve virale, por shpesh më pak dhe lëvizshmëria është në këtë rast zakonisht normale.

Më e zakonshmja është që mjeku heton veshin me një instrument që quhet otoskop. Otoskopit mund t'i lidhet një zorrë e vogël e hollë me balonë. Përmes saj mjeku mund të fryjë ajër ndaj daulles së veshit për të parë nëse kjo lëviz. Ndonjëherë përdoret një mikroskop veshi për të marrë një pamje më të mirë të planit të parë të daulles së veshit.

Më përpara: