Dy studiues te Oxford'it bënë disa flutura të tipit Vanessa Atalanta të fluturojnë në një tunel ere të dizenjuar në një mënyrë të veçantë dhe përdorën aparatë fotografikë të shpejtësisë së lartë për të shqyrtuar si këto kafshë çanin ajrin.

Përveç prodhuesve të lodrave, një interesim të veçantë për këtë projekt paraqet edhe ushtria. Dr. Adrian Thomas thotë se do të jenë në gjendje që së shpejti të ndërtojnë mjete fluturuese me shtrirje krahësh prej 10 cm, qoftë të kontrolluar përmes valëve të radios apo edhe të pavarur.

Dr Thomas ka shpenzuar 12 vjet duke studiuar aerodinamikën e insekteve. Vetë tunelët e erës që u përdorën në eksperimentin me flutura morën 3 vjet për tu ndërtuar dhe akorduar më së miri.

Me ndihmën e Dr Robert Srygley fluturat Vanessa Atalanta u mësuan të fluturojnë lirisht për tek apo prej luleve artificiale të vendosura në tunel. Bukëla tymi u frynë mbi krahët e insekteve për të parë se si bashkëvepronin me ajrin.
Turbullira e dukshme u kap nga aparatë tepër të shpejtë fotografikë digjitalë.

Shkencëtarët thonë se pas rrahjes së krahëve të fluturave fshihen një sërë mekanizmash aerodinamikë. Ata shquajtën 6 mënyra të ndryshme rrahje apo rrotullimi krahësh që përdornin fluturat për të qëndruar në ajër. Ndryshimi midis tyre është sikur një kalë që vepron ndryshe kur ecën si zakonisht, ecën me trok apo ecën me galop.

Shkencëtarët zbuluan se insektet në fjalë ishin në gjendje të fluturonin në mënyrë tepër efikase duke shkaktuar turbullime të vogla. Në disa raste të tjera, fluturat krijonin vetë shtjella me qëllim që të merrnin një dorë për t'u marrë lartësi.

Vetëm përmes imitimit të botës së insekteve mund të arrihet në krijimin e mikromjeteve fluturuese. Inxhenierët pranojnë se kanë akoma shumë për të mësuar nga bota e kafshëve.